Gutral Gada

To jak to jest z tymi telefonami? W tym odcinku dowiesz się: - czy smartfon jest tak straszny jak go malują? - ⁠czym jest higiena cyfrowa? - ⁠co mówią wyniki badań i jak dalekie jest to od medialnej narracji? Zapraszam do słuchania! Gość: dr Maksymilian Bielecki - Psycholog poznawczy, metodolog i statystyk. Współzałożyciel Obserwatorium Praktyk Medialnych oraz Otwartej Pracowni Sztucznej Inteligencji na Uniwersytecie SWPS. Autor kilkudziesięciu publikacji w międzynarodowych czasopismach naukowych z zakresu psychologii poznawczej, psychopatologii i zdrowia somatycznego. W przygotowywanych przez siebie raportach i ekspertyzach łączy perspektywę badań psychologicznych z analizą praktyk technologicznych (m.in. dla Instytutu Badań Edukacyjnych). Ma wieloletnie doświadczenie w planowaniu i realizacji projektów B+R na styku psychologii i nowych technologii. Doświadczony popularyzator nauki i ekspert medialny. Montaż: Eugeniusz Karlov

Świat zmienia się szybciej niż kiedykolwiek wcześniej, a jedną z kluczowych kompetencji staje się zdolność do adaptacji. W tym odcinku rozmawiamy o tym: – czym jest adaptacyjność i jak ją rozumieć w praktyce? – dlaczego elastyczność psychiczna staje się kluczową umiejętnością? – jak radzić sobie z niepewnością i dynamicznymi zmianami? – czy adaptacja oznacza ciągłe dostosowywanie się, czy świadome wybory Punktem odniesienia są również wyzwania związane ze zmianami klimatu oraz procesem zielonej transformacji, które wpływają na rynek pracy, organizację życia społecznego i nasze codzienne wybory. Jeżeli zerkniecie na poprzednie odcinki, poznacie perspektywę społeczną i perspektywę zdrowia tych przemian. Tym razem zastanawiamy się, jak radzimy sobie z niepewnością i przyspieszającymi zmianami technologicznymi oraz jakie postawy psychologiczne pomagają zachować równowagę w dynamicznej rzeczywistości. Rozmawiamy o tym, czy adaptacja oznacza nieustanne dostosowywanie się do nowych warunków, czy raczej umiejętność świadomego reagowania na zmiany i wybierania rozwiązań zgodnych z wartościami. [reklama] Do podjęcia tego tematu zainspirowała mnie marka TAURON, która na zieloną transformację patrzy jako proces wymagający właśnie świadomej adaptacji. Bo dziś nie chodzi już tylko o to, żeby nadążać za zmianą, ale żeby umieć na nią reagować w zgodzie ze sobą. W świecie transformacji - także energetycznej - elastyczność to nie opcja, tylko konieczność. A może właśnie szansa? Na te i wiele innych pytań odpowie Marta Szydłowska, psycholożka, psychoterapeutka poznawczo-behawioralna, superwizorka. Dodatkowego komentarza w odcinku udzieliła psycholożka Daria Abramowicz. Montaż: Eugeniusz Karlov

Czym jest solastalgia i dlaczego coraz więcej osób jej doświadcza? To pojęcie opisujące szczególny rodzaj tęsknoty - uczucie straty związane z miejscem, które wciąż istnieje, ale przestało być takie, jakie pamiętamy. W tym odcinku podcastu przyglądamy się temu zjawisku z perspektywy psychologicznej, zwłaszcza w kontekście zmian klimatu i przekształceń środowiska naturalnego. Rozmawiamy o emocjach, które pojawiają się, gdy zmienia się krajobraz naszego dzieciństwa, gdy znikają znane ekosystemy, a miejsca ważne dla naszej tożsamości ulegają degradacji lub przekształceniu. Solastalgia może być doświadczeniem coraz powszechniejszym w świecie, w którym skutki kryzysu klimatycznego oraz działania związane z zieloną transformacją wpływają na przestrzeń, w której żyjemy. Zastanawiamy się: – czym jest solastalgia i skąd się bierze? – dlaczego relacja z miejscem jest tak ważna dla naszej tożsamości? – jak zmiany środowiska wpływają na nasze emocje i poczucie zakorzenienia? – jak radzić sobie z poczuciem straty i budować nowe więzi z miejscem? Bo czasem największym wyzwaniem nie jest sama zmiana, tylko to, co ona robi z naszym zakorzenieniem. [reklama] Cieszę się, że partnerem tego odcinka jest TAURON, bo to marka, która rozumie, że zmiana, szczególnie ta związana z transformacją energetyczną i regionami, które od niej zależą, nie dzieje się z dnia na dzień. To proces, który wymaga czasu, uważności i szacunku do tego, co było wcześniej. O tym rozmawiam dr Magdaleną Budziszewską - naukowo zajmuje się analizą narracji, metodami jakościowymi w psychologii, emocjami, tożsamością i rozwojem w biegu życia. Prowadziła badania m.in. z zakresu psychologii rodzin, tożsamości społecznej, psychologii szkolnej i edukacji ekologicznej. Współzałożycielka inicjatywy UW dla Klimatu. Współredaktorka podręcznika do edukacji klimatycznej: Klimatyczne ABC. Montaż: Eugeniusz Karlov

Zmiana jest jednym z najbardziej stałych elementów naszego życia, a jednocześnie jednym z tych, które najczęściej budzą w nas lęk. W tym odcinku podcastu przyglądamy się temu, skąd bierze się obawa przed zmianą i dlaczego nawet wtedy, gdy wiemy, że coś jest dla nas dobre, możemy odczuwać silny opór. Przyglądamy się psychologicznym mechanizmom stojącym za potrzebą bezpieczeństwa i przewidywalności, a także temu, w jaki sposób nasz umysł próbuje chronić nas przed niepewnością. Rozmawiamy o tym, kiedy lęk przed zmianą pełni funkcję adaptacyjną, a kiedy zaczyna nas ograniczać. Punktem wyjścia do rozmowy są także przemiany, które zachodzą dziś na poziomie społecznym i środowiskowym – zielona transformacja, zmiany klimatu oraz konieczność modyfikowania stylu życia, pracy i konsumpcji. Dla wielu osób oznacza to nie tylko nowe rozwiązania technologiczne czy gospodarcze, lecz także emocjonalne mierzenie się z niepewnością i utratą dotychczasowej stabilności. Zastanawiamy się: – dlaczego zmiana budzi lęk, nawet gdy jest potrzebna – jak działa nasz mózg w obliczu niepewności – kiedy opór przed zmianą nas chroni – jak rozwijać elastyczność psychiczną i lepiej radzić sobie ze zmianą Gościnią odcinka jest dr Marzena Cypryańska-Nezlek - psycholożka społeczna, pracuje na Wydziale Psychologii Uniwersytetu SWPS, gdzie prowadzi ćwiczenia i wykłady m.in. z psychologii społecznej, metodologii badań i analizy statystycznej oraz społecznej odpowiedzialności biznesu. Kieruje Centrum Działań dla Klimatu i Transformacji Społecznych, USWPS. Od wielu lat realizuje badania i publikuje w dziedzinie nauk społecznych. Jej badania dotyczą między innymi jakości życia, zdrowia psychicznego, reakcji emocjonalnych na sytuacje zagrożenia środowiskowe oraz psychologicznych i społecznych skutków negatywnych zmian w środowisku naturalnym. W obszarze jej zainteresowań jest też społeczna odpowiedzialność biznesu i zachowania konsumenckie związane z wyborami proekologicznymi. Jest zaangażowana w tworzenie programów edukacyjnych z zakresu zrównoważonego rozwoju, ochrony przyrody i klimatu. W pracy edukacyjnej i eksperckiej skupia się na zachowaniach proekologicznych, mechanizmach zmiany nawyków oraz determinantach zmiany społecznej. Członkini zespołu badawczego Kind Mind. A gościnnie dodzwoniła się do nas prof. Katarzyna Siuzdak @science_mission [reklama] Partnerem odcinka jest TAURON - marka, która doskonale rozumie, że zmiana to nie tylko liczby, technologie i strategie, ale też emocje. Transformacja, niezależnie czy to osobista, czy energetyczna, często wiąże się z niepewnością i poczuciem utraty. TAURON podchodzi do niej świadomie, stawiając na ewolucję zamiast rewolucji. Dbając o to, by to, co nowe, wyrastało z szacunku do tego, co było wcześniej. I właśnie o takim oswajaniu zmiany dziś rozmawiamy. Montaż: Eugeniusz Karlov

Czy AI zastąpi psychologów? Po co komu taki terapeuta, skoro AI odpowie zawsze wtedy kiedy tego potrzebujesz i najczęściej powie to, co chcesz usłyszeć? Może mamy jeszcze czas na tym rynku pracy? A może to pora aby zastanowić się czy nowe technologie mogą wspomóc terapię i w jaki sposób? O e-zdrowiu porozmawiam dzisiaj z moją i Waszą gościnią, doktor habilitowaną Eweliną Smoktunowicz, profesorą Uniwersytetu SWPS. Za możliwość realizacji i dystrybucji podcastu dziękuję ogromnie Patronom i Patronkom, you the best :* Gościni: dr. hab. Ewelina (Nina) Smoktunowicz, profesorka Uniwersytetu SWPS, psycholożka, ekspertka w dziedzinie e-zdrowia i interwencji internetowych. Zajmuje się projektowaniem oraz testowaniem skuteczności interwencji internetowych służących poprawie zdrowia psychicznego i dobrostanu różnych grup użytkowników. Kieruje StresLabem: Centrum Badań nad Stresem oraz specjalnością E-zdrowie: Interwencje Internetowe. Pełni funkcję liderki polskiego zespołu w europejskim projekcie SMILE, który ma wspierać dobrostan młodzieży i młodych dorosłych w Europie. Jest laureatką stypendium Ministra Nauki dla wybitnych młodych naukowców, Programu im. Mieczysława Bekkera finansowanego przez Narodową Agencję Wymiany Akademickiej oraz zdobywczynią grantów finansowanych przez Narodowe Centrum Nauki, Narodowe Centrum Badań i Rozwoju oraz Komisję Europejską. 📸 @opowiedziane_swiatlem Montaż: Eugeniusz Karlov

Czym jest świadomość? W jaki sposób się ją mierzy? O tym opowiada dr hab. Michał Bola, @nauka.nie.boli Jest mięsiście i po naukowemu 🧠 Za możliwość realizacji i dystrybucji podcastu dziękuję Patronom i Patronkom :) Gość: dr hab. Michał Bola - Obronił doktorat na Uniwersytecie w Magdeburgu w 2015 roku, a w 2021 roku uzyskał habilitację w Instytucie Biologii Doświadczalnej PAN. Od 2023 roku pracuje w Centrum Badań Mózgu UJ, gdzie prowadzi badania w obszarze neurokognitywistyki, w szczególności dotyczące mechanizmów percepcji wzrokowej, uwagi i świadomości percepcyjnej. Prowadzi także projekt dotyczący substancji psychodelicznych. Laureat stypendium FNP Start i Stypendium dla Wybitnych Młodych Naukowców MNiE. Montaż: Eugeniusz Karlov

Jest kultowa scena w filmie Lejdis, w której bohaterka mówi że empatia to taka zupa z Azji, a ja sobie myślę, że w popkulturze stała się niestrawnym wywarem sto razy przemielonym przez ledwo drożne trzewia i zdarza się, że rozumiemy ją mylnie. Więc na warsztat dzisiaj bierzemy umiłowane, odmieniane przez przypadki słowo EMPATIA. Wielkie i gromkie brawa dla Patronów i Patronek, bo to właśnie oni ten odcinek wyprodukowali. Za ich ciężko zarobione pieniądze powstał ten podcast ku uciesze, mam nadzieję, wszystkich słuchających, zróbcie proszę hałas w komentarzach i subach oraz wszelkich formach wirtualnej sympatii (nie mylić z empatią - posłuchajcie, zrozumiecie ;) ) Montaż: Eugeniusz Karlov LITERATURA: Cuff, B. M. P., Brown, S. J., Taylor, L., & Howat, D. J. (2016). Empathy: A Review of the Concept. Emotion Review, 8(2), 144-153. Elliott, R., Bohart, A. C., Watson, J. C., & Greenberg, L. S. (2011). Empathy. Psychotherapy, 48(1), 43–49. https://doi.org/10.1037/a0022187 Humphrey, R. H. (2013). The benefits of emotional intelligence and empathy to entrepreneurship. Entrepreneurship Research Journal, 3(3), 287-294. McDonald, E. M., Tobin, K. E., Cooper, A. M., & Tully, E. C. (2026). A Systematic Review and Meta‐Analysis of Social Media Use and Empathy in Adolescence. Journal of Adolescence. Mossner, C., & Walter, S. (2024). Shaping Social Media Minds: Scaffolding Empathy in Digitally Mediated Interactions?. Topoi, 43(3), 645-658. Rumble, A. C., Van Lange, P. A., & Parks, C. D. (2010). The benefits of empathy: When empathy may sustain cooperation in social dilemmas. European Journal of Social Psychology, 40(5), 856-866.

Ian Curtis i zespół One Division śpiewali, że “Love will tear us apart again”, a ja myślę, że gdybym ja zakładała nagle jakiś zespół, A UPRZEDZAM - nie zamierzam, to zrobiłabym remake, że LIFE will tear us apart again. Bo życie czasem ludzi i zmienia i rozdziela. Zmieniamy się my i nasze relacje. Czasami nadając im nową dynamikę, a czasami zamykając pewne etapy, znajomości i związki. Bo w tej filmowej reprezentacji relacji, ludzie robią różne rzeczy z MIŁOŚCI i to ta miłość ich rozdziela - zdradą, czy takim poczuciem, że ja z tej miłości właśnie podejmuję rozszarpujące serce decyzje, czasem się samopoświęcając, czasami ratując partnera z opresji i są happy endy a czasem ich nie ma. A ja myślę, że mniej filmowo czasami rozchodzą nam się relacji bliskie, nie tylko romantyczne. O tym dlaczego życie rozdziela, jakie znaczenie mają w tym inwestycje i jakość otaczających nas alternatyw, posłuchacie w tym odcinku z kategorii DO POMYŚLENIA . Za możliwość jego realizacji i dystrybucji kłaniam się w pas Patronom i Patronkom :) Montaż: Eugeniusz Karlov Literatura: Le, B., Dove, N. L., Agnew, C. R., Korn, M. S., & Mutso, A. A. (2010). Predicting nonmarital romantic relationship dissolution: A meta-analytic synthesis. Personal Relationships, 17(3), 377–390. https://doi.org/10.1111/j.1475-6811.2010.01285.x Rusbult, C. E. (1980). Commitment and satisfaction in romantic associations: A test of the investment model. Journal of experimental social psychology, 16(2), 172-186.

Ile ebooków o zdrowiu psychicznym przeczytaliście, ile podcastów, ile kursów i webinarów za Wami? I czy obiło się Wam o uszy, że jak odstawisz cukier to Ci minie depresja, albo że makaron jest na ową depresję najlepszym specyfikiem? Ile mitów krąży po internecie, czy jest w nich jakiekolwiek, bezglutenowe oby, ziarno prawdy oraz czy i w jakim stopniu dieta oraz aktywność fizyczna wspiera nasze zdrowie psychiczne? Na te i wiele innych pytań odpowie @dr.damian.parol , dietetyk, doktor nauk o zdrowiu, owsiankowy król instagrama, współzałożyciel Polskiego Towarzystwa Medycyny Stylu Życia. A ten podcast patronatem objął @multisportpolska #reklama – tak, ci od tej karty, która otwiera przed nami wrota siłowni i wielu obiektów sportowych, a i to zaproszenie potrafimy w zupełności zignorować w imię innych codziennych ważnych spraw i tu pojawia się ważne pytanie: czy odkładasz aktywność na później… to może być to sportkrastynacja! Spokojnie, są na to sposoby i o nich dzisiaj w podcaście, a z raportu MultiSport Index wynika, że globalny koszt braku aktywności fizycznej dla systemu publicznej opieki zdrowotnej w latach 2020-2030 wynosi 300 miliardów dolarów. A już od 150 do 300 minut (czyli pomiędzy 2,5 a 5h) aktywności fizycznej tygodniowo, może ten stan poprawić. Tymczasem, aż 43% z nas ćwiczy mniej niż rekomendowane minimum. Czy aktywność i dieta mogą wspierać zdrowie psychiczne? Kiedy opadł już kurz szumnych postanowień noworocznych, a z badań wynika, że właśnie obszaru zdrowia dotykają one najczęściej, zobaczmy, co zostało w rzeczywistości. Zapraszam! Montaż: Eugeniusz Karlov

Chciałabym Wam powiedzieć, wszystkim, którzy to czytają, że bardzo doceniam, że w zalewie treści zatrzymaliście się tu i czytacie to właśnie. No i zaraz zobaczymy w komentarzach, kto czyta posty ;) A tak na poważnie: wdzięczność ma zły PR. Stała się jakimś spranym i naiwnym terminem rodem z memów. Niepotrzebnie. Owszem, świata nie zbawi, ale proaktywne wyrażanie wdzięczności niesie ze sobą korzyści. Docenianie jest jedną z form wyrazu wdzięczności i warto ją praktykować. Nie jako pozbawiony intencji i znaczenia bon ton, ale jako wyraz uznania, który zbliża, motywuje, pomaga. O benefitach doceniania przekonuje w odcinku. Sprawdź to sam_a ;) Montaż: Eugeniusz Karlov Literatura: Bono, G., Mangan, S., Fauteux, M., & Sender, J. (2020). A new approach to gratitude interventions in high schools that supports student wellbeing. The Journal of Positive Psychology, 15(5), 657-665. White, M., & Potgieter, F. (2025). The appreciation station and its effects on staff well-being and burnout: A pilot study on implementing a well-being tool. Mental Health and Social +Inclusion. Advance online publication. https://doi.org/10.1108/MHSI-07-2025-0193 Sansone, R. A., & Sansone, L. A. (2010). Gratitude and well being: the benefits of appreciation. Psychiatry (Edgmont (Pa. : Township)), 7(11), 18–22.

Jest pytanie: Ile żyjesz żyć? I czy wyrabiasz? XD W ciągu jednego życia przywdziewamy zaskakująco wiele ról. Jesteśmy czyimiś dziećmi, bywa, że stajemy się rodzicami; jesteśmy rodzeństwem, partnerami, budujemy zawodowe ścieżki, pielęgnujemy relacje towarzyskie, a równolegle prowadzimy to ciche, domowe życie, utkane z prozaicznych obowiązków. Do tego dochodzi jeszcze świat mediów społecznościowych – nieograniczona przestrzeń, w której możemy podglądać codzienność i przygody ludzi, których często nawet nie znamy. Po co to robimy? Na to pytanie każdy musi odpowiedzieć sobie sam. Nie deprecjonuję tych potrzeb – przeciwnie, wskazuję jedynie, że warto je sobie uświadomić. Co mi to daje? Dlaczego jest to dla mnie ważne? Czy na moim talerzu codziennych spraw jest jeszcze miejsce – i z ilu właściwie talerzy składa się cała zastawa, na której próbuję pomieścić wszystkie życia, jakie rozkładam na stole? Najważniejsze pytanie brzmi jednak: czy ten stół naprawdę wszystko uniesie? A może część talerzy trzeba odstawić na mały stolik-dostawkę, bo zwyczajnie się nie mieszczą? Wiem, że bywają momenty, gdy stoły uginają się pod ciężarem – życie nie jest bajką. Ale na podium priorytetów zawsze są tylko trzy miejsca. I to od nas zależy, komu i czemu je oddamy. Nie straciłam krytycyzmu. Wiem, że nie wszyscy wyjedziemy w Bieszczady, by odciąć się od mediów – i nie o to tu chodzi. Kluczowe jest raczej nauczyć się korzystać z nich tak, by nam służyły, a nie ciążyły. By, w gąszczu bodźców i równoległych żyć, które prowadzimy, świadomie decydować, gdzie kładziemy akcent – w zależności od sytuacji i aktualnych potrzeb. W które z tych wielu żyć potrzebujesz dziś zanurzyć się najbardziej? Za możliwość realizacji i dystrybucji podcastu dziękuję bardzo Patronom i Patronkom <3 Montaż: Eugeniusz Karlov

W grupie raźniej? W pewnych warunkach terapeutycznych, jak najbardziej. Czym jest terapia grupowa, kto może z niej skorzystać, jakie panują w niej zasady, przed jakimi wyzwaniami stają zarówno osoby uczestniczące, jak i prowadzący terapeuci? O tym porozmawiam z Aleksandrą Juszczyk-Kaliną - psycholog, certyfikowaną psychoterapeutką poznawczo-behawioralną, terapeutką schematu oraz doktorantką Uniwersytetu Warszawskiego, właścicielką gabinetu psychoterapii punkt w Warszawie. Prowadzi badania naukowe z zakresu efektywności psychoterapii online, a jej zainteresowania zawodowe krążą wokół psychoterapii grupowej. Za możliwość realizacji i dystrybucji podcastu kłaniam się nisko Patronom i Patronkom. Montaż: Eugeniusz Karlov

Mojej rozmówczyni najpewniej nie trzeba Państwu przedstawiać. Wielu i wiele z nas 7 sierpnia 2024 roku wstrzymało oddech na 6,10 sekund by wypuścić go z siebie wraz z gromkim okrzykiem, kiedy Aleksandra Mirosław zdobyła złoty medal na igrzyskach olimpijskich w Paryżu. Pierwszy złoty medal olimpijski w historii tej dyscypliny zawisł na jej szyi. Rekord ten poprawiła we wrześniu 2025 (6,03 sek.) podczas Mistrzostw Świata w Seulu. O sporcie, wyzwaniach z jakimi mierzy się współczesny sportowiec i o tym, co dzieje się w głowie zawodniczki podczas tych kilku sekund, w których wbiega po ścianie porozmawiayśmy podczas tego podcastowego spotkania na żywo, które miało miejsce na tegorocznych @igrzyska_wolnosci. Dziękuję @politykainsight i @orange_polska za stworzenie takiej przestrzeni i udostępnienie nagrania dla Słuchaczy i Słuchaczek! Przed Wami zapis rozmowy z Aleksandrą Mirosław, nie tylko złotą medalistką Igrzysk Olimpijskich w Paryżu, ale i trzykrotną mistrzynią świata we wspinaczce sportowej i aktualną rekordzistką świata we wspinaczce na czas.

Objawy występują przez co najmniej dwa tygodnie po porodzie. Obejmują takie symptomy jak smutek, utrata zainteresowań, zmęczenie, problemy z koncentracją, lęk o dziecko czy poczucie winy związane z macierzyństwem. Rozpoznanie i leczenie depresji okołoporodowej ma kluczowe znaczenie dla zdrowia i dobrego samopoczucia pacjentki i jej dziecka. Nieleczona może utrudniać opiekę nad dzieckiem, przyczynia się do ogromnego cierpienia, budowania więzi, długotrwałych problemów rozwojowych u dziecka, wpływa na relacje rodzinne i zwiększa ryzyko samobójstwa. Dane epidemiologiczne wskazują, że dotyka pomiędzy 10 a 20% osób, a ta zmienność związana jest z regionem, statusem socjoekonomicznym, występowaniem epizodów depresji w przeszłości, brakiem wsparcia społecznego i wieloma czynnikami indywidualnymi. Jest problemem złożonym i nadal wstydliwym, bo macierzyństwo często jest stanem upragnionym, a gdy pojawia się choroba, trudno poczuć radość, bo ta przygnieciona jest lawiną poczucia winy. To jest seria Gutral Gada Osobiście, nie tylko dlatego, że widzę się dzisiaj z moją gościnią w studio, ale dlatego, że dzieli się ona swoim osobistym doświadczeniem trudności w obszarze zdrowia psychicznego. Najczęściej zadawane przez Was pytania dotyczą przeżyć osób w chorobie, by odnieść to do własnych doświadczeń. Poszukiwanie wsparcia i psychoedukacji przez dzielenie się doświadczeniem jest naturalne i może być wspierające, jednak pamiętajcie, że żaden podcast, ebook czy kurs nie załatwi Wam ani diagnozy, ani nie zagwarantuje efektów równych do współpracy ze specjalistą. Jednak dla oswajania tematu i społecznego wsparcia powstaje ta osobista seria. A pierwsza zaproszenie przyjęła aktorka filmowa, teatralna i dubbingowa, Karolina Bacia @costampoangielsku. Nie będzie wiwisekcji, będzie, mam nadzieję, wspierająco i inspirująco dla tych, którzy przekonają się, że jest wsparcie w cierpieniu. Za możliwość realizacji i dystrybucji tego podcastu kłaniam się w pas Patronom i Patronkom. Fot. moje - @opowiedziane_swiatlem Fot. Karoliny - Aleksandra Zaborowska Montaż: Eugeniusz Karlov

Znalazłam markę i osobę, która za nią stoi przypadkiem, jednak zaintrygowała mnie nie tylko biżuteria jaką tworzy, ale znaczenie które za tym stoi. Nie, nie jest to reklama, chociaż markę The Stories Studio polecam w autentycznym zachwycie. Jesteśmy w specyficznym czasie, który skłania do myślenia o przemijaniu, czasem do tęsknoty za tymi, którzy przeminęli. I wielu z nas najpewniej chciałoby jeszcze raz się przytulić, poczuć, dotknąć. Czy możliwe jest zatrzymanie czasu? Tej dłoni, za którą tęsknimy, tego drzewa, pod którym siadaliśmy wspólnie, a które nadal stoi, tylko… tej osoby już tutaj nie ma? O symbolach, sentymencie, stracie, próbie zatrzymania czasu, amuletach i ich znaczeniach w naszym codziennym życiu, myśleniu magicznym i opanowaniu trwogi porozmawiam z socjolożką i inicjatorką biżuterii, która próbuje zatrzymać czas, właścicielką marki The Stories Studio, Kasią Macierzyńską porozmawiam w dzisiejszym odcinku podcastu. Ja nazywam się Joanna Gutral, jestem psycholożką i psychoterapeutką, a to jest mój podcast w którym gadam. Dzisiaj o przemijaniu i sentymencie. Za możliwość realizacji i dystrybucji tego podcastu kłaniam się w pas Patronom i Patronkom i szczerze doceniam ich obecność oraz wsparcie. Odsyłam do strony i na Instagram marki The Stories Studio: https://www.thestories.studio https://www.instagram.com/thestories.studio/ Montaż: Eugeniusz Karlov

Zastanawiasz się czasem, co myślą o Tobie inni ludzie? Ja też. Boisz się czasem reakcji innych? Zdarza mi się. Czy pewne sytuacje społeczne wprawiają Cię w onieśmielenie? Mnie tak. Człowiek jest istotą społeczną, ale czasami lęk przed ludźmi może być na tyle silny, że obcowanie z nimi, wchodzenie w interakcję, a nawet ekspozycja na nich stanowi źródło cierpienia. Czy istnieją metody leczenia lęku społecznego i czym różni się on od nieśmiałości? O tym porozmawiam z psycholożką, psychoterapeutką, współtwórczynią Akademii Różnorodności, Karoliną Ziegart-Sadowską. A okazją i powodem tego spotkania jest książka samopomocowa Stefana Hofmanna pt. “Lęk społeczny” - bardzo dobry poradnik samopomocowy, zawierający praktyczne wskazówki, ćwiczenia oparte o techniki poznawczo-behawioralne i obfity w psychoedukację. Pozycja zdecydowanie zasługująca na olbrzymią okejkę i znak jakości podcastu Gutral Gada. Wydawcą polskiej wersji językowej tej książki i patronem dzisiejszego odcinka jest @wydawnictwogwp #współpracamerytoryczna Montaż: Eugeniusz Karlov

ZDROWIE PSYCHICZNE SIĘ ROBI – tak jak podejmujemy zachowania prozdrowotne dla ciała, dla długowieczności, tak samo robimy to dla zdrowia psychicznego. I tak, ja to rozumiem, znam z autopsji, że czasami życie napisze taki scenariusz że może przepalać styki, ale – tak jak budujemy swoją odporność, tak samo wspieramy odporność i elastyczność psychiczną. I warto ją ćwiczyć nie, kiedy sytuacja kryzysowa się dzieje, ale zanim nadejdzie. Witam Państwa w kolejnym sezonie podcastu. Niby wszystko jak było, ale odcinki nowe, kilka niespodzianek za rogiem i… niezmiennie zero brokatu, tylko proza życia. Odcinek ten poświęcam zagadnieniu, które w ostatnich tygodniach robi karierę na psychosalonach - dlaczego strategie regulacji napięcia to w dużej mierze doświadczeniowa praca własna, a nie gotowy przepis? Polecam i zapraszam! Zdradzam, dlaczego nie jestem fanką wideo w podcastach, reklamuję @domrozwoju z racji na ich przywiązanie do pewnych bliskich mi standardów, mówię o dronowej panice i komu jest ona na rękę no i przede wszystkim, dlaczego lepiej mówić “weź reguluj” zamiast “weź wyluzuj”. Czekam, niezmiennie i nieustająco na Wasze wrażenia w komentarzach! Montaż: Eugeniusz Karlov

Na stronie kampanii „Porozmawiajmy szczerze o otyłości” www.ootylosci.pl czytamy: Otyłość to przewlekła choroba o złożonych przyczynach, która została umieszczona na liście Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób (ICD-10) pod numerem E66. Otyłość w Polsce dotyczy 9 milionów dorosłych a blisko 12 mln Polaków w wieku powyżej 20 lat ma nadwagę. Oznacza to, że ponad 20 milionów Polaków ma nadmierną masę ciała. Prognozuje się, że w 2035 roku liczba chorujących na otyłość wzrośnie. Nawet co trzeci Polak będzie się mierzyć z otyłością. - te dane nie mają za zadanie straszyć, a jedynie pokazać, że skala problemu jest istotna. W tym odcinku przyjrzymy się medycznym i psychologicznym konsekwencjom otyłości, a także jakie skuteczne metody leczenia są aktualnie rekomendowane. Jest to odcinek, gdzie swoją wiedzą podzieliły się ze mną specjalistki: dr Anna Ścibisz - kardiolożka i bariatrka oraz Adrianna Sobol - psycholożka, psychotraumatolożka i psychoonkolożka. Patronem tego odcinka jest Novo Nordisk. Czy zdarzyło Wam się słyszeć stygmatyzację osób zmagających się z otyłością? Czy uważacie, że jesteśmy gotowi na społeczne zmiany związane z ocenianiem ciała innych? Montaż: Eugeniusz Karlov Literatura Kral, T. V., & Rauh, E. M. (2010). Eating behaviors of children in the context of their family environment. Physiology & behavior, 100(5), 567–573. https://doi.org/10.1016/j.physbeh.2010.04.031

“Zdrowie psychiczne jest kluczowym elementem dobrostanu każdej osoby i społeczeństwa jako całości (Światowa Organizacja Zdrowia [WHO], 2021). Mimo to, w Polsce, jego znaczenie wciąż wydaje się marginalizowane. Według danych Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (Organisation for Economic Cooperation and Development [OECD], 2021) Polska przeznacza mniej niż 3% budżetu na zdrowie psychiczne, co stanowi znacznie mniej niż w krajach takich jak Wielka Brytania czy Niemcy, gdzie wskaźnik ten wynosi około 10–15%. Jest to alarmujące, szczególnie w obliczu danych WHO (2017), które wskazują na rosnącą liczbę osób z objawami depresji i zaburzeń lękowych w naszym kraju. Pomimo tej rosnącej potrzeby, niewielki odsetek Polek i Polaków korzysta z profesjonalnej pomocy psychologicznej czy psychiatrycznej. Jak wynika z raportu CBOS (2021), aż 40% Polaków uważa, że korzystanie z pomocy psychiatrycznej może prowadzić do stygmatyzacji. To przekonanie wynika z braku edukacji społecznej i utrzymujących się stereotypów, które utrudniają dostęp do pomocy. Strach przed oceną innych, a także niewiedza na temat dostępnych form wsparcia, dodatkowo pogłębiają problem.” Tak zaczyna się raport zrealizowany przez Instytutu Psychologii Państwowej Akademii Nauk pod tytułem DOBROSTAN PSYCHICZNY W POLSCE. CO MYŚLIMY O POMOCY PSYCHOLOGICZNEJ? A moim i Waszym gościem jest dr hab. Łukasz Gawęda, Prof. IP PAN - kierownik Laboratorium Psychopatologii Eksperymentalnej. Psycholog, który łączy doświadczenie kliniczne (wcześniej kierował Pracownią Psychopatologii i Wczesnych Interwencji w II Klinice Psychiatrycznej WUM, ma doświadczenie pracy z pacjentami w oddziale stacjonarnym, dziennym oraz PZP; ukończył szkolenie CBT z el. psychodynamicznymi) z pracą naukową. Cały raport znajdziecie na stronie: https://psych.pan.pl/ Montaż: Eugeniusz Karlov

Zebraliśmy się tutaj, na tej wywiadówce z życia, by pomówić o Państwa Wewnętrznych Dzieciach. A tak naprawdę o tym, jak one się mają pod Waszą opieką. Czy jesteście Państwo takimi opiekunami, jakich chcieliście mieć w dzieciństwie? Czy są wprowadzane kary, szlabany, zakazy i inne metody samokarania? A może autoagresja? Nadmierny krytycyzm? Zero granic, czy jednak spoglądacie z uwagą na tego Wewnętrznego Młodego Człowieka? Jaką ocenę sobie wystawiasz z opieki nad tym małym sobą, który nadal pozostaje integralną częścią Ciebie? Słabą? To zapraszam do posłuchania, co można z tym zrobić. Za możliwość realizacji i dystrybucji tego podcastu dziękuję Patronom i Patronkom. I małej Asi, bo ona czasem także podsuwa pomysły i inspiracje do tych odcinków <3 Montaż: Eugeniusz Karlov

Czujesz że Ci rośnie pod korek, bo ktoś Ci właśnie nadepnął na odcisk, a w głowie głos, że nieee, że przecież trzeba być miłym, żeby się dzieci chciały z tobą bawić i ludzie przypadkiem źle nie pomyśleli? To ja właśnie próbuję w tym odcinku wyjaśnić, że bycie miłym, a życzliwym to dwie różne rzeczy, że bycie asertywnym jest sexy i że samopoświęcanie to nie cnota? Dasz się zaprosić na taką podcastową przygodę w świat podważania przekonań i łamania stereotypów? Nie mogę obiecać, że będzie miło ;) ale starałam się, co by było soczyście. Za możliwość realizacji i dystrybucji tego podcastu BARDZO DZIĘKUJĘ Patronom i Patronkom, a odcinek ten dedykuję wszystkim tym, dla których nie byłam miła ;) Montaż: Eugeniusz Karlov Literatura: Bernstein‐Yamashiro, B., & Noam, G. G. (2013). Establishing and maintaining boundaries in teacher‐student relationships. New directions for youth development, 2013(137), 69-84. Bower, A. R., Nishina, A., Witkow, M. R., & Bellmore, A. (2015). Nice guys and gals finish last? Not in early adolescence when empathic, accepted, and popular peers are desirable. Journal of youth and adolescence, 44, 2275-2288. Hare, B., Woods, V. (2022). Przetrwają najżyczliwsi: Jak ewolucja wyjaśnia istotę człowieczeństwa? Wydawnictwo Copernicus Center Press. Letendre, J. (2007). “Sugar and spice but not always nice”: Gender socialization and its impact on development and maintenance of aggression in adolescent girls. Child and Adolescent Social Work Journal, 24, 353-368.

Sami dobrze wiecie, jakie słowa padają z ust psychologa najczęściej? Oczywiście: “To zależy”. Otaczający nas świat nie jest ani zero-jedynkowy ani deterministyczny. W tym odcinku, wraz z moim gościem, dr Sławomirem Jarmużem, zachęcamy do przyjęcia perspektywy środka. Ten odcinek powstał we współpracy z @wydawnictwopwn a powodem do tej rozmowy jest książka dr Jarmuża, którą przeczytałam z ogromną przyjemnością i którą serdecznie polecam. Dodam, że kod rabatowy JOANNAG28 obniża cenę katalogową książek papierowych PWN dostępnych na stronie https://ksiegarnia.pwn.pl/ o 28%. Należy go wpisać w ostatnim kroku zakupowym. Nie łączy się z innymi zniżkami. Kod obowiązuje do 30.06. Montaż: Eugeniusz Karlov

Napisała do mnie Kasia, że zrobili grę, która pomaga radzić sobie ze stresem. C’mon, to nie jest moje pierwsze rodeo, ja już widziałam te „gry”. I się zdziwiłam! Bo sposób w jaki testowali skuteczność swojego produktu jest naprawdę imponująca. Wiecie, że większość aplikacji, które pobieracie na telefon nigdy nie posiadała żadnej formy sprawdzenia? Ani czy działa, ani czy przypadkiem nie szkodzi. To zrobili badacze stojący za kartami StresMisja i dlatego zdecydowałam się porozmawiać o ich produkcie w podcaście. Sama gra, może nie podnosi napięcia (duh!), jest jednak bardzo przyjemna. W tym odcinku rozmawiamy o stresie i sposobach radzenia sobie z nim. Polecam i zapraszam ;) Montaż: Eugeniusz Karlov

Są takie tematy, przy których muszę nabrać większy oddech. Nie zawsze ze względu na skomplikowanie i zawiłość tematu, ale z racji na potencjalne reakcje. Czy mam siły na gównoburze, zaoczne diagnozy i pytania bez jednoznacznych odpowiedzi? Nie. No ale kiedyś trzeba ;) Zapraszam Was na odcinek, w którym pogadamy o narcyzach (i nie tylko) w ujęciu klinicznym i popkulturowym. Czy na wiosnę narcyz kwitnie, a może już więdnie? Czy każdy z nas ma w sobie coś z tego kwiatuszka i co łączy narcyza z tzw. psychopatą (disclaimer dla tych, którzy nie dosłuchają: nazwa kliniczna tego rozpoznania to zaburzenie osobowości antyspołeczne)? Ten odcinek rósł mi w głowie, od kilku miesięcy. Jeszcze wcześniej zapytałam @wydawnictwogwp czy nie zechcieliby wydać po polsku książki Daniela J. Foxa. Chcieli :) i bardzo im jestem za to wdzięczna! #współpracamerytoryczna #reklama Zapraszam do wysłuchania odcinka! Montaż: Eugeniusz Karlov

Uwielbiam, kiedy pojawia się śmiały klient, rzuca wyzwanie i… udaje się to połączyć z psychoedukacją! I tu, moim zupełnie nieskromnym zdaniem, połączenie interesujące. Otóż… Przygotowujecie się na czarną godzinę? Trzymacie oszczędności? Wierzycie, że lepiej przygotować się na najgorsze, żeby pozytywnie się zaskoczyć? A co gdyby odwrócić narrację i przygotować się do realizacji… BIAŁYCH GODZIN? W tym odcinku wraz z @ingpolska rozpracowujemy ciasne sidła zachowań zabezpieczających: co tracimy szykując się na najgorsze, czy naprawdę nas to zabezpiecza, ile napięcia i czasu przepalamy na budowanie katastroficznych scenariuszy w głowie i czy są one gwarantem bezpieczeństwa, a także jak budować i realizować cele, plany i marzenia solo, w grupie lub na rzecz innych. A temat bierze się z akcji organizowanej przez patrona, czyli ING. ING Bank Śląski zachęca do tworzenia pozytywnych postanowień, które chce się realizować i odkładania na tzw. białą godzinę. W ramach akcji ING zachęcał Polaków do zgłaszania swoich postanowień związanych z białą godziną i ciekawym przeżyciem z bliską osobą, które później zostały wyświetlone na ekranach multimedialnych w największych miastach Polski. Postanowienia zostały już wysłane, kilku z nich tutaj się przyjrzymy, ale Wy możecie samodzielnie zastanowić się nad tym co i dlaczego powstrzymuje Was przed przekłuciem swoich białych godzin w czyn. GROMKIE brawa dla partnera, a Was zapraszam do wysłuchania odcinka. Montaż: Eugeniusz Karlov Literatura: DeHart, W. B., Friedel, J. E., Lown, J. M., & Odum, A. L. (2016). The Effects of Financial Education on Impulsive Decision Making. PloS one, 11(7), e0159561. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0159561 Gut, A., Miciuk, Ł., Gorbaniuk, O., Gut, P., & Karczmarczyk, A. (2021). Cultural management of terror and worry during the COVID-19 pandemic: How religiosity and a dream of human solidarity help the Polish people cope. Frontiers in Psychology, 12, 790333. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2021.790333 Friedline, T., Elliott, W., & Chowa, G. A. N. (2013). Testing an asset-building approach for young people: Early access to savings predicts later savings. Economics of Education Review, 33, 31–51. https://doi.org/10.1016/j.econedurev.2012.10.004

W tym odcinku porozmawiamy o tym po co na co komu jest dom, mieszkanie, lokum, czy wszyscy potrzebują go w takim samym stopniu, jakie znaczenie dla naszego świata ma własne miejsce i jak we współczesnym świecie nie bać się tego strasznego potwora, czyli… kredytu. Czy można mieć i być jednocześnie w obliczu wyzwań współczesnego świata?Mogłoby wydawać się, że co ma to wszystko do psychologii, ale uwierzcie mi - więcej niż mogłoby się wydawać. A powodem do tego researchu, rozważań i odcinka, sprawcą całego tego zamieszania jest @otodom, albowiem ekipa Otodom zmontowała bardzo interesujący raport finansowy: Szczęśliwy Dom - mieszkaniowe mieć czy być? Możecie go znaleźć, przeczytać na stronie otodom.pl a my sobie omówimy po co w ludziach ta potrzeba posiadania miejsca, no właśnie, czy we wszystkich taka sama i to na różnych etapach życia i co nam posiadanie lub nie robi. Zapraszam, a Otodom dziękuję za fajną inspirację i robotę. Montaż: Eugeniusz Karlov Literatura: Dupuis, A., & Thorns, D. C. (2002). Home, home ownership and the search for ontological security. Sociology, 36(3), 441–457. https://doi.org/10.1111/1467-954X.00088 Roberts, B. W., Walton, K. E., & Viechtbauer, W. (2006). Patterns of mean-level change in personality traits across the life course: a meta-analysis of longitudinal studies. Psychological bulletin, 132(1), 1–25. https://doi.org/10.1037/0033-2909.132.1.1 Burke, C. (2005). “Play in Focus”: Children Researching Their Own Spaces and Places for Play. Children, Youth and Environments, 15(1), 27–53. Wiles, J. L., Leibing, A., Guberman, N., Reeve, J., & Allen, R. E. S. (2012). The meaning of “aging in place” to older people. The Gerontologist, 52(3), 357–366. https://doi.org/10.1093/geront/gnr098 Sümer, L. (2024). The Psychology of Homeownership: Does Owning a House Really Matter?. In: The Global Housing Crisis. Palgrave Macmillan, Cham. https://doi.org/10.1007/978-3-031-72604-0_2 Sharifonnasabi, Z., Mimoun, L., & Bardhi, F. (2024). Home and psychological well-being in global consumer mobility. Journal of Consumer Psychology, 00, 1–19. https://doi.org/10.1002/jcpy.1440

Jestem kobietą Wodą, ogniem, burzą, perłą na dnie Wolna jak rzeka Nigdy, nigdy nie poddam się! Tak śpiewała Edyta Górniak i najpewniej gdyby nie to 5G byłoby nam do siebie bliżej, ale słowa tej piosenki są niezwykle powerful i pasują mi na obchody dzisiejszego Dnia Praw Kobiet. Nie będzie rozdawania goździków i rajstop, pogadamy sobie o tym czym jest ta kobiecość i, spoiler alert, to wcale nie jest podcast tylko dla kobiet. Kochane Kobiety! Baby! Ja Wam życzę, po prostu: by nigdy, nigdy nie poddać się. xoxo, Gutral (gada) Montaż: Eugeniusz Karlov P.S. Jakość dźwięku jest wynikiem pomyłki, za co serdecznie przepraszam Słuchaczy i Słuchaczki zapowiadając jednocześnie poprawę w kolejnych odsłonach podcastu.

Dobra… mi to jest nawet jakoś tak niezręcznie mówić o aktywności fizycznej jako totalnie unikająca ruchu buła, ale nawet ta buła chodzi na siłkę no i dzierga ten ruch, bo może i go nigdy szczerze nie pokocham, ale bardzo lubię i szanuję swój mózg, a także mam pewne plany względem ciała, żeby ono mnie niosło proszę ja Was najdłużej jak to możliwe względnie samodzielnie i serio, nie miłość i fun z ruchu a chęć unikania konsekwencji. To znaczy sapania przy wchodzeniu po schodach i coraz bardziej ograniczonego zakresu ruchu. I serio, po 30 plecy zaczynają boleć. Więc dziś pogadamy o sportkrastynacji – czyli o tym, dlaczego tak wielu Polaków (w tym ja) odkłada aktywność fizyczną na później. Czy to zmęczenie, brak czasu, czy może po prostu wymówki? Odpowiedzi szukamy danych zawartych w raporcie MultiSport Index 2024, badaniach i własnych doświadczeniach, mili Państwo. Emisja tego odcinka wypada w Ogólnopolski Dzień Walki z Depresją. Nie jest to przypadkowe, bo aktywność jest ważną strategią regulacji napięcia, ale i czynnikiem prewencji w trosce o zdrowie psychiczne i rekomendowaną, podstawową aktywizacją w epizodzie depresji. To nie jest “idź pobiegaj”, a robienie drobnych kroków w stronę przeciwną do tych, które podpowiadają objawy zaburzenia. To nie “sky is the limit” a przeciwdziałanie twardemu zderzeniu z ziemią. Dlatego pomyślałam, że może wspólnymi siłami poczynimy te małe kroki w ważnej sprawie? I chciałabym zachęcić… wprawdzie tego nie sprawdzę i mam ograniczone ruchy poza krzyknięciem w mikrofon tak, żeby Wam przestery w słuchawkach zrobiły natychmiastową pionizację, ale zachęcam, jeżeli już tego nie robisz, żeby zabrać mnie i ten podcast, na przykład na spacer. No że tak dawajcie, butki, czapka i idziemy. To można zatrzymać, ja poczekam. Za współpracę przy tym odcinku dziękuję @multisportpolska To co, idziemy się poruszać? Montaż: Eugeniusz Karlov

Maria Koterbska śpiewała tak: Serduszko puka w rytmie cza-cza, Miłości szuka w rytmie cza-cza Pocałuj miły w rytmie cza-cza, Już nie mam siły przed kochaniem bronić się! I w ogóle bardzo słodko, że cza cza że miarowo, że pach pach, love love i te motyle, uniesienia, jasne kroki, tęcza wiruje, brokat kapie po rzęsach i…im starsza jestem tym coraz bardziej myślę sobie, że pomyliła się Koterbska, bo w miłości… czasem je***e basem, a czasem będzie zawodzić autotunem. Zapraszam Was na odcinek w którym pogadamy o tych różnych dźwiękach miłości, o relacjach i to NIE TYLKO romantycznych. Poproszę po jednej nutce i z taśmą profesjonalną. A tego odcinka nie byłoby gdyby nie miłościwie mnie wspierający Patroni i Patronki, do których moje serduszko puka bardzo tłustym i miarowym bitem. To co? Orkiestra, gramy! Montaż: Eugeniusz Karlov Literatura: Aron, A., Melinat, E., Aron, E. N., Vallone, R. D., & Bator, R. J. (1997). The experimental generation of interpersonal closeness: A procedure and some preliminary findings. Personality and Social Psychology Bulletin, 23(4), 363–377. https://doi.org/10.1177/0146167297234003 Dillow, M. R., Goodboy, A. K., & Bolkan, S. (2014). Attachment and the Expression of Affection in Romantic Relationships: The Mediating Role of Romantic Love. Communication Reports, 27(2), 102–115. https://doi.org/10.1080/08934215.2014.900096 Hayes, S., & Jeffries, S. (2016). Romantic terrorism? An auto-ethnographic analysis of gendered psychological and emotional tactics in domestic violence. Journal of Research in Gender Studies, 6(2), 38–61. Ruffieux, M., Nussbeck, F. W., & Bodenmann, G. (2014). Long-Term Prediction of Relationship Satisfaction and Stability by Stress, Coping, Communication, and Well-Being. Journal of Divorce &amp; Remarriage, 55(6), 485–501. https://doi.org/10.1080/10502556.2014.931767 Sternberg, R. J., & Grajek, S. (1984). The nature of love. Journal of Personality and Social Psychology, 47(2), 312–329. doi:10.1037/0022-3514.47.2.312

Czy ból można leczyć psychoterapią? I o co chodzi z tym całym placebo? Nie ma co się rozwodzić, zapraszam do posłuchania rozmowy z prof. Przemysławem Bąblem @przemekbabel - psychologiem, dyrektorem Instytutu Psychologii Uniwersytetu Jagiellońskiego, przewodniczącym Rady Dyscypliny Psychologia UJ oraz kierownikiem Zespołu Badania Bólu, prezesem Polskiego Towarzystwa Psychologii Behawioralnej i członkiem Komitetu Psychologii Polskiej Akademii Nauk. Prowadzi badania nad uczeniowymi mechanizmami wpływu placebo na ból, pamięcią bólu i czynnikami psychologicznymi wpływającymi na percepcję bólu. Za możliwość realizacji i dystrybucji podcastu dziękuję po stokroć Patronom i Patronkom (sprawdzajcie maile w kwestii listów :*) ………………………………. 📸 @opowiedziane_swiatlem Montaż: Eugeniusz Karlov

W zasadzie w tym podcaście byłam naprawdę zbędna XD Profesor przejął mikrofon, przedstawił piękny i bogaty wykład przez teorie temperamentu, dropped the mic, a ja (i mam nadzieję, że zaraz i Wy) pokochałam temperament (swój też) jeszcze bardziej! Teorie temperamentu nie były łatwym konceptem do opanowania na studiach. Mam też wrażenie, że jest często pomijany w pracy klinicznej. Więc tu bardzo soczysta przeglądówka i wątki do tego, by zastanowić się nad własnym temperamentalnym oprogramowaniem oraz jak nim dobrze nawigować. Za możliwość realizacji i dystrybucji podcastu kłaniam się w pas Patronom i Patronkom <3 Gość: prof. Bogdan Zawadzki - polski psycholog, profesor nauk humanistycznych, profesor zwyczajny Wydziału Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego, specjalista w zakresie psychologii różnic indywidualnych, diagnozy psychologicznej - psychometrii, zaburzeń potraumatycznych. Autor narzędzi pomiaru cech temperamentu i międzykulturowych badań nad temperamentem. Kierownik grantów badawczych w ramach których były realizowane badania nad czynnikami ryzyka (badania powodzian w Polsce 1997-2010), diagnozą i leczeniem PTSD - pourazowego zaburzenia stresowego (programy TRAKT 2008-2018). (ikona fot) moje - @opowiedziane_swiatlem (ikona fot) prof. Zawadzkiego - Marcin Żegliński Montaż: Eugeniusz Karlov

Pomyślałam, że utykamy pomiędzy młotem a kowadłem, kiedy weszłam do sklepu z książkami. Na półce z działu “poradniki” po lewej stronie “sztuka odpuszczania” po prawej “szybciej, mocniej, bardziej”. Wzięłam po jednej, losowej pozycji i pomyślałam, że to nawet zabawne, jak niektóre treści wzajemnie się wykluczają. I pomyślałam, że nagram o tym podcast. Zadzwoniłam do @abramowiczdaria jak zazwyczaj, kiedy jadę autem i zaczęłyśmy o tym gadać. Nie pierwszy raz, bo mam wrażenie, że rozmawiamy o tym w kółko - ze sobą i do ludzi, z którymi współpracujemy. Że poradnik, mimo całej swej autorytarnej mądrości zapisanej czarno na białym (dużą czcionką i interlinią, koniecznie z miejscem na notatki, aby ukryć znikomy udział treści w tym dziele), nie zbuduje konceptualizacji i nie odpowie na pytanie “jak żyć”. Zdrowie psychiczne i dobrostan może wypaść tam, gdzie wrzuci go algorytm. W tej czarno-bieli symboliczna była półka, jako odcinek symbolizujący pewien wymiar: determinacji, eksploatacji i siły, przez poszukiwanie balansu, ładowanie baterii aż do odpuszczania tego, na co nie ma się wpływu (a przecież jest całkiem sporo takich zmiennych). I o tym brakującym (lub nie wybrzmiewającym w popularnym przekazie) środku jest ta rozmowa. Podobnie jak kawa nie wyklucza herbaty, tak i dociskanie nie sprawi, że potrzebne będzie odpuszczanie, a to, co wiemy na pewno, to to, że bez zdjęcia nogi z gazu kontrolka paliwa wyda stosowne ostrzeżenia. Te jednak, jeżeli zostaną zignorowane, nie będą ostrzegać w nieskończoność. Wyszło nam nieco osobiście, zatem dajcie znać, co zabieracie z tej rozmowy dla siebie i w jakim rytmie planujecie posuwać się na wymiarze ciśnienia/intensywności w nowym roku. xoxo, Gutral (Gada) Za możliwość realizacji i dystrybucji tego podcastu dziękuję Patronom i Patronkom <3 Montaż: Eugeniusz Karlov Literatura: PARKER, C., BARNES, S., MCKEE, K., MORGAN, K., TORRINGTON, J., & TREGENZA, P. (2004). Quality of life and building design in residential and nursing homes for older people. Ageing and Society, 24(6), 941–962. doi:10.1017/S0144686X04002387

Naprawdę myśleliście, że obędzie się bez solówki na koniec roku? Kończymy odcinkiem do pomyślenia o tym, czy i jakie niechciane prezenty nosimy w swoim worku doświadczeń i czy wszystkie podarunki które zarówno otrzymaliśmy jak i podarowaliśmy komuś były: trafne przydatne fair No i to implikuje kolejne pytanie, tj.: czy da się z tym żyć? Zapraszam do słuchania przy spacerze, do śledzika tudzież innego pieroga. Za możliwość swobodnej realizacji takich odcinków kłaniam się w pas Patronom i Patronkom doceniając ich wsparcie wielce <3 Literatura: Páez D, Bilbao MÁ, Bobowik M, Campos M, Basabe N. Merry Christmas and Happy New Year! The impact of Christmas rituals on subjective well-being and family’s emotional climate. International Journal of Social Psychology. 2011;26(3):373-386. doi:10.1174/021347411797361347 Montaż: Eugeniusz Karlov

Masz depresję? “Idź pobiegaj”. Znasz to? To posłuchaj tego podcastu. Ale tylko, jeżeli bieganie było dla Ciebie kiedyś źródłem przyjemnej aktywności. Zmiana zachowania to ewolucja, a nie rewolucja. Bo podejście rewolucyjne, zamiast pomagać, może pogłębiać objawy np. depresji. Niemniej, warto pamiętać, że nasze zachowanie możemy kształtować pracą umysłu, ale i zmieniać pracę umysłu przez podejmowanie zachowań. Jaki może mieć to kierunek w przypadku depresji? O ile w objawach pojawiająca się anhedonia podpowiada wycofanie z aktywności, to właśnie zaangażowanie w to, co dla nas ważne może przyczyniać się do poprawy nastroju. To kontrintuicyjne dla objawów postępowanie jest jedną z metod interwencji w pracy z objawami depresyjnymi. O szczegółach aktywizacji behawioralnej opowie moja i Wasza gościni Beata Banaszak - psycholożka, psychoterapeutka, superwizorka terapii poznawczo-behawioralnej. Od wielu lat pracowniczka Całodobowego Klinicznego Oddziału Psychiatrycznego w Warszawie oraz Kliniki Terapii poznawczo-behawioralnej SWPS. Wykładowczyni i superwizorka w Szkole psychoterapii poznawczo-behawioralnej SWPS. Specjalizuję się w terapii osób dorosłych oraz młodzieży zmagających się z problemami z zakresu zaburzeń lękowych oraz zaburzeń nastroju. Współpracuje także z osobami w trakcie kryzysów życiowych oraz z doświadczeniami zaburzeń psychotycznych. A spotkałyśmy się dzięki współpracy merytorycznej z @wydawnictwogwp polskim wydawcą książki “Aktywizacja behawioralna. Przewodnik dla klinicystów.” autorstwa Christophera R. Martell Sona Dimidjian i Ruth Herman-Dunn. Gorąco polecam tę publikację klinicystom, a Wam ten odcinek podcastu 🙂 ………………………………. 📸 @opowiedziane_swiatlem Montaż: Eugeniusz Karlov

No właśnie, kiedy? Czy możemy uzależnić się od pornografii i czy interakcja z pornografią może wpływać na nasze seksualne życie? Po raz drugi mam przyjemność gościć prof. Mateusza Golę w podcaście, ale tym razem spotykamy się wokół uzależnienia od pornografii. A powodem tego spotkania jest jego nowa książka “Gdy porno przestaje być sexy. Pornografia oczami psychoterapeuta” wydana przez patrona dzisiejszego odcinka @copernicuscenterpress. Poza przeglądem badań, znajdziecie tam bardzo obrazowe case study, przykład pana X, pacjenta uzależnionego od pornografii. Idealny balans pomiędzy wnioskami z badań a doświadczeniem w pracy klinicznej. Gutral zdecydowanie poleca! Prof. dr hab. MATEUSZ GOLA – psycholog i neurokognitywista, pracownik naukowy Instytutu Psychologii Polskiej Akademii Nauk oraz University of California San Diego. Od 18 lat zajmuje się rozwijaniem wiedzy na temat neuronalnych mechanizmów uzależnień behawioralnych, opracowuje nowe metody terapii oraz pomaga osobom uzależnionym jako psychoterapeuta. Prowadzi stronę internetową www.mateuszgola.pl oraz kanał na YouTubie Mateusz Gola – Krótko i po ludzku. ………………………………. 📸 @opowiedziane_swiatlem Montaż: Eugeniusz Karlov

Wyszukując rozmaitych metod terapii konsekwencji doświadczeń traumatycznych, często gubimy te, które są “metodami z wyboru” - takimi, które w danej sytuacji zalecane są jako najpewniejsze i najbardziej wiarygodne. Mają za sobą długą i dobrą tradycję badania rzetelności. Czy będzie dla wszystkich? Najpewniej nie. Bo metod uniwersalnych nie ma. Ale wydaje mi się, że w poszukiwaniu metod atrakcyjnych i wszechstronnych umknęły te, co do których bezpieczeństwa możemy mieć dość dużą pewność. Ta rozmowa nie wydarzyłaby się bez patronatu @wydawnictwogwp które jest wydawcą książki “PRZEDŁUŻONA EKSPOZYCJA W TERAPII PTSD Emocjonalne przetwarzanie traumatycznych doświadczeń.” (podręcznik terapeuty) i “Odzyskaj życie po traumie” (podręcznik pacjenta), autorstwa Edny Foa i współpracowników. Podręcznik zawiera protokół postępowania w ramach tej formy interwencji. Moją i Waszą gościnią jest dr hab. Agnieszka Popiel, prof. Uniwersytetu SWPS, lekarka psychiatra, psychoterapeutka i superwizorka, badaczka psychoterapii poznawczo-behawioralnej i metod evidence based. Rozmawiamy także o pomyłkach psychoterapii, wtórnej traumatyzacji i wielu, wielu innych kwestiach. Jeżeli interesują Cię kwestie związane z traumą, PTSD, psychoterapią poznawczo-behawioralną, to ten podcast jest dla Ciebie (nie kłamię)! 📸 @opowiedziane_swiatlem Montaż: Eugeniusz Karlov

Usłyszałam kiedyś od koleżanki, że duchowość jest dla niej niezwykle ważna. Było to zanim zaczęłam zajmować się psychologią. Skojarzyłam to wyznanie dość jednoznacznie, z religią. A potem, z biegiem czasu (i na różnych polach obserwowalnym kryzysem związanym z np. odchodzeniem od praktyk religijnych) zaobserwowałam, że duchowość ma przeróżne formy. W psychologii, jak to w psychologii - jest wymiarem i przedmiotem badań. Po co nam duchowość? Kto i dlaczego jej potrzebuje? Czy duchowość new age to nowy trend a może kompensacyjna próba przywrócenia… no właśnie, czego? O tym porozmawiam z moją i Waszą dzisiejszą Gościnią! Za możliwość realizacji, produkcji i dystrybucji tego podcastu kłaniam się nisko Patronom i Patronkom! Beata Urbańska - Psycholożka społeczna. W ramach doktoratu prowadzi badania dotyczące tego, w jaki sposób ludzie rozumieją wolność oraz jakie ma to konsekwencje dla zachowań prospołecznych i pro-ekologicznych. Interesuje się też tym, w jaki sposób religijność i duchowość wpływają na dobrostan i gotowość do pomagania innym. Zawodowo związana z Uniwersytetem SWPS, gdzie pracuje w Katedrze Psychologii Społecznej w Warszawie i prowadzi zajęcia ze studentami. ………………………………. 📸 @opowiedziane_swiatlem Montaż: Eugeniusz Karlov

Badanie skuteczności interwencji jest czymś innym, niż badaniem skuteczności psychoterapii w ogóle. W zawodzie zaufania publicznego (których jest 19) tylko jeden (biegły rewident) nie ma żadnych standardów dotyczących wykształcenia bazowego. Dlaczego, będąc takim zawodem, nie byłoby zasadnym wymagać od psychoterapeutów wykształcenia psychologicznego? Czy jakość kształcenia psychologów satysfakcjonuje? Co można w tej materii zmienić? U osób z jakimi kompetencjami chcą korzystać z psychoterapii Polacy i Polki? Oraz czy ich głos ma jakiekolwiek znaczenie? Psychologowie i psychoterapeuci są jak prostokąty i kwadraty. Jednak, nie w świetle aktualnego (bez)prawa. O porządkowaniu chaosu rozmawiam z Martą Boczkowską, specjalistką psychologii klinicznej, badaczką, pierwszą autorką raportu “Potrzeby i preferencje Polek i Polaków w zakresie usług psychoterapeutycznych.” Za możliwość realizacji i dystrybucji podcastu dziękuję Patronom i Patronkom. Marta Boczkowska - specjalistka psychologii klinicznej chorób somatycznych (006/2022.2/139), interwentka kryzysowa, mediatorka Absolwentka psychologii Uniwersytetu Łódzkiego, Interdyscyplinarnych Studiów Doktoranckich w Uniwersytecie SWPS w Warszawie. Pracuje jako specjalistka psychologii klinicznej w Wojewódzkim Wielospecjalistycznym Centrum Onkologii i Traumatologii im. M. Kopernika w Łodzi. Wcześniejsze doświadczenie zawodowe zdobywała w Z.O.Z. Miejskim Ośrodku Profilaktyki Zdrowotnej: Ośrodku Interwencji Kryzysowej w Łodzi; Komendzie Wojewódzkiej Policji w Łodzi; Zakładzie Psychologii Lekarskiej UMed w Łodzi. Praktykę kliniczną łączy z pracą badawczo-dydaktyczną. Jest stypendystką-badaczką w Instytucie Psychologii PAN. Współpracuje z Centrum Badań nad Traumą i Kryzysami Życiowymi Uniwersytetu SWPS. Dwukrotnie wyróżniona stypendium NCN. Członkini Polskiego Towarzystwa Psychologicznego – Komisji ds. Psychoterapii, Polskiego Towarzystwa Psychologii Klinicznej i Psychoterapii EBP. Polskiego Towarzystwa Badań nad Stresem Traumatycznym oraz European Society for Traumatic Stress Studies, delegatka American Psychological Association. Jest recenzentką czasopism naukowych: Personal Relationships, Annals of Psychology. Od ponad dekady bada oddziaływania psychologiczne i psychoterapeutyczne wobec grup pacjentów chorych somatycznie i osób które doświadczyły traumy. Realizowała w tym zakresie granty NCN, NCBiR i ABM oraz zajmowała się wdrażaniem zbadanych interwencji w ramach programów psychoterapeutycznych w szpitalach i poradniach NFZ. Współautorka raportu: Potrzeby i preferencje Polek i Polaków w zakresie usług psychoterapeutycznych. ORCID: 0000-0003-2642-682X 📸 @opowiedziane_swiatlem Montaż: Eugeniusz Karlov Literatura: Boczkowska M., Baran M., Zdebiak M.S., Krawczyk-Pasławska E., Wójcik J., Burdalski I., Rudnik S., Gąsiorowska-Binda M. i Bąbel P. (2024). Potrzeby i preferencje Polek i Polaków w zakresie usług psychoterapeutycznych. Raport z badań.

I got stuck in my head - usłyszałam od bliskiej osoby. Utknięcie we własnej głowie bywa uciążliwe. Generalnie bardzo lubię jak sobie urządziłam umysłową przestrzeń. Mam poczucie, że jestem u siebie w domu. Nie zmienia to faktu, że czasami postawię na środku tego mentalnego salonu jakiś niechciany wazon, co go dostałam w prezencie. Stoi tam przez jakiś czas aż nabiorę przekonania, że wcale go tam trzymać nie muszę. Przestawię albo wywalę. Czasami mogę się też o niego przewrócić i wkurzona (na samą siebie) zastanowić się, czemu nie wywaliłam go wcześniej. W moim umysłowym domku są też ślady (szczelnie przykryte ramką z obrazkiem) po nieudolnej próbie wbicia gwoździa (tylko ja wiem, która ramka zakrywa dziury aż do tynku), ale i najpiękniej wysprzątana szafa z wyciągniętymi na zimę już golfami (bez jakiejkolwiek pewności, że wytrwa w tym porządku do końca sezonu). Utykamy w głowie z wielu różnych powodów: ściany, jak pętlę na szyi mogą zaciskać doświadczenie, chodzenie po tych samych ścieżkach, kultura, przekonania innych, bliskich nam ludzi. I o ile sytuacja na rynku mieszkaniowym nie napawa optymizmem, a próbuje wepchnąć do mikrokawalerek, o tyle nasz wewnętrzny świat mamy na własność (nie w najmie), z bezterminowym pozwoleniem na (roz)budowę i planem zagospodarowania terenu wedle własnych potrzeb i uznania. Prawie zamknęłam się w mikrokawalerce podcastowego musu: po naczytaniu się w mądrych ebookach, że emisja koniecznie minimum raz w tygodniu. Okno na świat otworzyli Patroni i Patronki, którzy powiedzieli, że co dwa tygodnie też będzie spoko (i że nie wszyscy nadążają ze słuchaniem tak często). Więc otworzyłam okno i nabrałam powietrza, bo do nagrywania podcastu jednak niezbędny jest oddech. Nowy rok akademicki odmierza nowy sezon podcastu, który od teraz co dwa tygodnie (no chyba, że mnie wena najdzie i nie wytrzymam nie mówiąc). Liczę, że wspomożecie lajkiem, komentarzem i udostępnieniem (myślą, słowem i uczynkiem), aby te bezduszne algorytmy, niczym patodeweloperzy, nie zepchnęły mnie do jakiejś klitki, czy innego wygnania. To jak? Gotowi na wywalenie kilku ścian? xoxo, Gutral (gada) (znowu) ………………………………. 📸 @opowiedziane_swiatlem Montaż: Eugeniusz Karlov ……………………………… Literatura: Julia Watzek, Sarah M. Pope, Sarah F. Brosnan. Capuchin and rhesus monkeys but not humans show cognitive flexibility in an optional-switch task. Scientific Reports, 2019; 9 (1)

Komfort życia Czyli co właściwie? Status materialny, sytuacja mieszkaniowa? Aktualne klimaty polityczne? Bezpieczeństwo? To nie jest utopijna wizja, tak, te elementy wpływają na nasz dobrostan. Tylko pamiętajmy, że słynna strefa komfortu nie jest tylko wtedy, kiedy umościmy się w wyłącznie słodkich pieleszach życia. Budowanie komfort wymaga tolerancji… dyskomfortu. O tym, jak próbować go budować oraz jak minęło mi lato (z zapytaniem jak minęło ono Wam?) w OSTATNIM odcinku wakacyjnego wyzwania dobrostanowego pod czułym patronatem @multilife.polska wokół wymiarów dobrostanu nakreślonych w ich narzędziu Wellbeing Score (nadal można darmowo korzystać z niego na kanałach Multilife). A od października kolejny sezon i wyzwania - dla mnie jako gadającego głosu tego podcastu i dla Was, jako wspaniałą ekipę słuchaczy i słuchaczek, którzy czynnie i aktywnie pchacie ten podcast po głośnikach i słuchawkach, następnie neuronach, emocjach i działaniach ;) Dzięki Wam za to! xoxo, Gutral Gada(ła) całe lato o dobrostanie ;) Literatura: Leyro, T. M., Zvolensky, M. J., & Bernstein, A. (2010). Distress tolerance and psychopathological symptoms and disorders: A review of the empirical literature among adults. Psychological Bulletin, 136(4), 576–600 Salkovskis, P.M. (1989). Cognitive-behavioural factors and the persistence of intrusive thoughts in obsessional problems. Behaviour Research and Therapy, 27, 677682. _____ Montaż: Eugeniusz Karlov 📸 @opowiedziane_swiatlem

Być może widzieliście Ted Talka Roberta Waldingera, kierownika The Harvard Study of Adult Development, takiego badania podłużnego, gdzie wielokrotnie sprawdzano różne zmienne u tych samych osób na przestrzeni 75 lat. Ten Ted Talk zatytułowany jest What makes a good life? czyli w wolnym tłumaczeniu, co czyni życie dobrym. I uchylę rąbka tajemnicy, jednym z najsilniejszych predyktorów, czyli takich czynników, które pozwalają to przewidywać, są relacje z innymi. Nie tyle, czy one w ogóle są, ale czy ich jakość jest satysfakcjonująca. Otwieramy puszkę z zawartością o której można gadać i gadać… I ja się postaram aby było zwięźle i na temat i z teorią i z praktyką i przypominam, że powodem do tej letniej serii jest Wellbeing Score. Benefit Systems w ramach MultiLife stworzyli narzędzie (ku inspiracji i refleksji osobistej) Wellbeing Score, z którego darmowo możecie skorzystać także i Wy, wchodząc na www.multilife.com.pl. A w ramach letniego wyzwania przyglądamy się poszczególnym obszarom i dziś na warsztat bierzemy relacje z innymi. Tak, pod tym postem można przeprowadzać eksperyment z zalecenia podcastowego #pozdrodlakumatych Montaż: Eugeniusz Karlov 📸 @opowiedziane_swiatlem

Proszę zachować spokój! A w zasadzie zastanowić się, co go daje? Myślę, że to co trudne w popkulturowym myśleniu, to często utożsamianie spokoju ze szczęściem. Że lepiej płakać w Porshe niż w autobusie i że dobrze jest wtedy, kiedy nie dzieje się nic złego. Ale wiemy, że to nie wystarcza. Że ten spokój wcale nie jest wtedy, kiedy konstelacja gwiazd idealnie się ułoży i wszystko będzie szło zgodnie z planem. Ja wszystkim nam tego życzę, ale to są momenciki, w dodatku, często składające się z elementów zupełnie poza naszą kontrolą. Proaktywne działanie integrujące akceptację strat, wyjście poza materialne i przyjemne, odnajdywanie w relacjach wzajemnej życzliwości są elementami pozwalającymi na odnajdywanie wewnętrznego spokoju. Więc zachęcam do poszukiwania i przyglądania się temu, co mamy już w repertuarze doświadczeń, co pozwala się uziemić podczas tych trudnych momentów ze świadomością, że spokój bywa. Ale to pewne działania po naszej stronie mogą determinować, jak często i na jak długo u nas zagości. O wewnętrznym spokoju, kolejnym wymiarze dobrostanu wg Wellbeing Score by @multilife.polska, o tym, czym się różni od nudy i jego poszukiwaniach wciąż od nowa pogadamy w tym krótkim odcinku. Krótkim, bo przepisów nie będzie. Jest garstka teorii i badań, bo w wakacyjnym wyzwaniu chodzi o praktykę! Do dzieła! A co Wam daje poczucie wewnętrznego spokoju? Montaż: Eugeniusz Karlov 📸 @opowiedziane_swiatlem Literatura: Liu, X., Xu, W., Wang, Y., Williams, J. M., Geng, Y., Zhang, Q., & Liu, X. (2015). Can Inner Peace be Improved by Mindfulness Training: A Randomized Controlled Trial. Stress and health : journal of the International Society for the Investigation of Stress, 31(3), 245–254. https://doi.org/10.1002/smi.2551 Niemiec, R. M. (2021). Pathways to peace: Character strengths for personal, relational, intragroup, and intergroup peace. The Journal of Positive Psychology, 17(2), 219–232. https://doi.org/10.1080/17439760.2021.2016909

Regularny kontakt z naturą pozytywnie oddziałuje na stan psychiczny, zwiększa poczucie satysfakcji i szczęścia, poprawia zdolności kognitywne, pamięć, uwagę oraz wpływa pozytywnie na relacje międzyludzkie. Wspomaga również redukcję stresu, polepsza jakość snu i tym samym zmniejsza podatność na częste schorzenia, takie jak zaburzenia nastroju czy lękowe. Niestety, we współczesnym zurbanizowanym świecie kontakt z naturą jest coraz rzadszy, a doświadczenia z nim związane – uboższe. Zatem degradacja środowiska i utrata bioróżnorodności współwystępują z częstszym występowaniem chorób cywilizacyjnych. Macie swoje ulubione miejsca na łonie natury? Działa? Montaż: Eugeniusz Karlov 📸 @opowiedziane_swiatlem Literatura: Campbell-Lendrum, D., World Health Organization (2019), cop24 Special Report. Health & Climate Change. Geneva: World Health Organization Engemann, K. i in. (2019), Residential Green Space in Childhood Is Associated with Lower Risk of Psychiatric Disorders from Adolescence into Adulthood, 116 (11), s. 5189. Gawrych, M. (2022). Climate change and mental health: a review of current literature. Psychiatria Polska, 56(4), 903-915. https://doi.org/10.12740/PP/OnlineFirst/131991 Neville, T., World Health Organization (2019), 2018 who Health and Climate Change Survey Report. Tracking Global Progress. Geneva: World Health Organization: apps.

Ślachetne zdrowie, Nikt się nie dowie, Jako smakujesz, Aż się zepsujesz. No więc ja nie chcę być tym smakoszem, co to się delektuje musztardą po obiedzie. Na warsztat bierzemy kolejny wymiar dobrostanu według narzędzia Wellbeing Score by @multilife czyli zdrowie fizyczne. I zapytacie “ale co Ty nam dziunia opowiesz o zdrowiu fizycznym, jak Ty nawet lekarzem nie jesteś?”. Doktorem niby tak, ale takim, ale bez strzykawy i stetoskopu, he he. W kompetencje lekarskie mieszać się nie będę, ALE: O lęku o zdrowie i tym, co nas przed dbaniem o nie powstrzymuje, już do powiedzenia co nieco mam. Na przykład amerykański National Institute of Mental Health podaje: Ryzyko wystąpienia depresji jest wyższe u osób cierpiących na choroby przewlekłe. I w drugą stronę: Wyzwania związane z wykonywaniem zadań korzystnych dla zdrowia, takich jak prawidłowe odżywianie i ćwiczenia, ze względu na objawy takie jak apatia w depresji także są utrudnione. Naczynia połączone, co nie? Więc wrzućmy na poznawczy ruszt unikanie, katastrofizację, objawy somatyczne, badania profilaktyczne, lęk przed krwią, aktywność fizyczną i zobaczmy, co nam z tego wyniknie. Zapraszam do kolejnego odcinka letniego wyzwania powered by @multilife Montaż: Eugeniusz Karlov Literatura: American Psychiatric Association, Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, 2013, 5th edition, American Psychiatric Association Scarella, Timothy M. MD; Boland, Robert J. MD; Barsky, Arthur J. MD. Illness Anxiety Disorder: Psychopathology, Epidemiology, Clinical Characteristics, and Treatment. Psychosomatic Medicine 81(5):p 398-407, June 2019.

Lato, lato, lato czeka, Razem z latem czeka WYZWANIE dotyczące troski o Twój własny dobrostan! To ja już Wam zdradzam koncepcję, na to lato, którą mam Wam do zaoferowania. Otóż Benefit Systems w ramach swojego produktu MultiLife zlecił infuture institute przygotowanie raportu na temat całościowego dobrostanu Polek i Polaków. I stworzyli oni także na te cele narzędzie zwane Wellbeing Score, z którego darmowo możecie skorzystać także i Wy, wchodząc na www.multilife.com.pl. Uzupełniacie takie badanie, polecam zarezerwować sobie na to chwilę względnego spokoju i skupienia, a następnie proszę ja Was uzupełniacie i otrzymujecie na maila wynik, w którym Wasz wynik osobisty jest porównywany do średniej w populacji oraz stosowne rekomendacje do tego właśnie jak można się wspierać na danym wymiarze. A wymiarów jest sześć, zatem ten podcast także będzie się składał z sześciu zagadnień które potraktujemy jako wyzwanie, czyli z angielskiego właśnie CZELENDŻ, czyli sobie omawiamy jeden wymiar a kolejne dwa tygodnie poświęcamy na próbę zaopiekowania tego właśnie wymiaru. I kim ja bym była gdybym nie zaczęła od zdrowia psychicznego? Zapraszam do wysłuchania tego odcinka! Podejmujesz wyzwanie? ....................................................... Fot. moje @opowiedziane_swiatlem Montaż: Eugeniusz Karlov Literatura: Budd, M., Iqbal, A., Harding, C., Rees, E., & Bhutani, G. (2021). Mental health promotion and prevention in primary care:What should we be doing vs. what are we actually doing? Mental Health & Prevention, 21, 200195. https://doi.org/10.1016/j.mhp.2020.200195 Vaillant-Coindard, E., Briet, G., Lespiau, F. et al. Effects of three prophylactic interventions on French middle-schoolers’ mental health: protocol for a randomized controlled trial. BMC Psychol 12, 204 (2024). https://doi.org/10.1186/s40359-024-01723-8